زباله های ارزشمند تولید کنیم

پیش نوشت: این بار تنها عنوان به ذهنم رسید و شاید حرف قابل قبول و ارزشمندی را در ادامه نخوانید. اما پیشنهاد من این است قبل از خواندن متن، کمی به عنوان بالا بیشتر فکر کنیم.
به قول دوست خوبم شاهین کلانتری:

«گاهی اوقات اول عنوان مطلب را بنویس و بعد نوشتن را آغاز کن. تیتر خوب قبل از ترغیب خواننده به مطالعه متن، نویسنده را به نوشتن ترغیب می کند.»

این عنوان را در حال اتاق تکانی انتخاب کردم. سطل آشغال صورتی رنگ زیر میز تحریرم که مخصوص کاغذ است، ایده این تیتر را در ذهن من جرقه زد.
با خودم فکر می کردم، کاغذ حتی به عنوان زباله هم دوست داشتنی است.
مدتی را مشغول زیر و رو کردن زباله هایی که در چند ماه اخیر تولید کرده بودم، گذراندم.
برنامه های روزانه و هفتگی، دل نوشته هایی که نباید می ماند، مشغولیت های ذهنی ام که فقط روی کاغذ دست از سرم بر می داشتند، دستاورد های چرک نویس آزمایشگاهی و فاکتور های خرید تنها چند مثال از محتوای درون سطل زباله من بود.

زباله هایی که با بیرون آوردنشان گاهی بوی عشق می دادند و گاهی بوی ناامیدی.
زباله هایی که می توانی بینشان سیر تحولات روحی و فکری ات را دنبال کنی.
زباله هایی که دل مشغولی هایت را در یک تاریخ مشخص نشانت می دهند.
زباله هایی که یک دنیا حرف برای گفتن دارند.
آن محتویات به ظاهر بی ارزشی که دل کندن از آنها سخت و دشوار است.

برای رهایی همیشگی از آن ها باید بارها و بارها مشتاقانه در بین شان دریوزگی کنی تا مبادا حلقه ای از سیر تکاملی ات را از دست بدهی.
آنگاه با اطمینان خاطر به دست چرخه ای می سپاریشان تا روزی قلم توانمندی دوباره از عشق و احساس برایشان بگوید و محرم راز دل عاشقان شود.

1 پاسخ به “زباله های ارزشمند تولید کنیم”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *